ค้นพบความสวยงามและเป้าหมายที่สมบูรณ์แบบในการสร้างโลกของพระเจ้า ผ่านบทเรียนที่น่าประทับใจเรื่องวันพิเศษแห่งการพักผ่อนนี้กันเถอะ เราจะย้อนไปดูความมหัศจรรย์ในช่วงหกวันของการสร้างโลก ตั้งแต่ตอนที่แสงสว่างส่องผ่านความมืด การสร้างมหาสมุทรและท้องฟ้า ต้นไม้และสัตว์ต่างๆ ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา รวมถึงตอนที่พระเจ้าสร้างมนุษย์เพื่อให้ได้เดินไปกับพระองค์ จากนั้นเราจะมาหยุดพักในวันที่เจ็ด ซึ่งเป็นวันที่พระเจ้าอวยพรและแยกไว้ให้เป็นวันบริสุทธิ์สำหรับการพักผ่อนและนมัสการ บทเรียนนี้จะช่วยให้เราเห็นว่าวันสะบาโตไม่ใช่กฎระเบียบ แต่เป็นของขวัญที่พระเจ้าชวนให้เราระลึกถึงพระองค์ผู้สร้างเรา ให้เราได้พบกับสันติสุข และตอบแทนพระองค์ด้วยความขอบพระคุณและการนมัสการ มาลองดูด้วยกันนะว่า สิ่งต่างๆ ที่พระเจ้าสร้างขึ้นมานั้น จะช่วยนำหัวใจของเรากลับไปหาพระเจ้าผู้ทรงสร้างเราด้วยความรักได้อย่างไร
ข้อพระคัมภีร์ท่องจำ:
“พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์พระราชกิจของพระองค์ยิ่งใหญ่และมหัศจรรย์ยิ่งนัก” วิวรณ์ 15:3
ตอนที่โลกนี้มีแต่ความมืดและไม่มีรูปร่าง พระเจ้าได้ตรัสว่า “จงมีความสว่าง” ความสว่างก็เกิดขึ้น ในวันต่อมาพระเจ้าก็ได้สร้างท้องฟ้าและน้ำ
ในวันที่สาม เมื่อพระเจ้าเห็นน้ำอยู่เหนือทุกสิ่ง พระเจ้าก็ได้แยกน้ำออกจากแผ่นดิน และให้น้ำบางแห่งเป็นเหมือนมหาสมุทร แม่น้ำและทะเลสาบ และมีพื้นดินแห้งไว้สำหรับบรรดาต้นไม้ พืชผักและดอกไม้
ในวันที่สี่ พระองค์ได้สร้างดวงอาทิตย์ให้ส่องแสงบนท้องฟ้าในเวลากลางวัน ดวงจันทร์และดวงดาวให้ส่องแสงในเวลากลางคืน ซึ่งทำให้เกิดฤดูกาลต่างๆ และเป็นเครื่องหมายของวันและปี
แต่ก็ไม่ได้เสร็จสมบูรณ์ ในวันที่ห้า พระเจ้าได้สร้างปลาให้แหวกว่ายอยู่ในน้ำและนกที่บินอยู่ในอากาศ
ในวันที่หกเป็นวันที่พิเศษมาก เมื่อพระเจ้าได้สร้างสัตว์ชนิดต่างๆ และพระเจ้าได้สร้างมนุษย์ขึ้นมาคือ อาดัมกับเอวา ซึ่งเป็นมนุษย์คู่แรก
อาดัมและเอวาก็มีความสุขมาก เพราะว่าพวกเขาสามารถพูดคุยกับพระเจ้าได้ พระองค์สามารถบอกพวกเขาทั้งหมดเกี่ยวกับบ้านที่พระองค์ได้ทำไว้สำหรับพวกเขา ซึ่งอยู่ในสวนที่สวยงามและให้พวกเขาดูแลสวนแห่งนั้น
มันเป็นสิ่งที่ต้องมีความตื่นเต้นแน่นอนที่ได้เดินชมสิ่งต่างๆ ไปพร้อมกับพระเจ้าผู้สร้างสิ่งเหล่านั้น บางทีพระเจ้าอาจจะอธิบายให้พวกเขาฟังว่าต้นไม้นี้มันเติบโตได้อย่างไร มันดึงสารอาหารจากดินได้อย่างไร มันเติบโตแผ่กิ่งก้านสาขาได้อย่างไร พระเจ้าอาจจะอธิบายว่าเมล็ดเล็กๆ ที่อยู่ในผลไม้นั้นมันสามารถนำมาปลูกเป็นต้นอีกได้อย่างไร
เมื่ออาดัมกับเอวาเดินในสวนและชมสิ่งที่สวยงามรอบๆ พวกเขา บางทีพวกเขาอาจจะอุทานออกมาด้วยความพิศวงว่า “ว้าว!! พระเจ้าทำได้ไงมันสุดยอดมาก”
ดังนั้นพระเจ้าก็ได้สร้างสรรพสิ่งอย่างอัศจรรย์ในหกวัน แล้วในวันที่เจ็ดพระองค์ทรงพักผ่อน
พระคัมภีร์ได้กล่าวไว้ว่า “เมื่อถึงวันที่เจ็ด พระเจ้าก็ทรงเสร็จสิ้นจากการงานที่ทรงสร้าง แล้วพระองค์ก็พักผ่อนในวันที่เจ็ด”
“และพระเจ้าก็อวยพรวันที่เจ็ดและให้เป็นวันที่บริสุทธิ์ เพราะพระองค์ทรงหยุดพักจากการงานจากการทรงสร้าง”
พระเจ้าไม่ได้หยุดพักเพราะพระองค์เหนื่อย เพราะพระเจ้าไม่เหนื่อย พระองค์หยุดพักเพราะงานการทรงสร้างของพระองค์นั้นสำเร็จแล้ว โลกนี้มีความสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว หมายถึงมันจะไม่แย่หรือสวยงามไปกว่านี้อีกแล้ว
พระเจ้าทรงพักผ่อนเพราะต้องการที่จะแสดงให้เป็นตัวอย่างแก่อาดัม เอวาและลูกหลานของพวกเขา พระองค์ทรงอวยพรวันสะบาโตซึ่งวันนี้ก็จะเป็นพระพรสำหรับพวกเขาด้วย ซึ่งวันนี้เป็นวันที่ให้พวกเขาได้ระลึกถึงพระองค์ผู้ทรงสร้าง
และในทุกวันนี้ก็เช่นกัน เมื่อเรามองธรรมชาติทุกสิ่งที่สวยงามรอบตัวเรา เราสามารถระลึกถึงพระเจ้าผู้ทรงสร้างที่ยิ่งใหญ่ได้
เมื่อเราสังเกตผึ้งที่ให้น้ำหวานหรือแมงมุมที่ชักใย เมื่อเราสังเกตการบินอย่างอัศจรรย์ของนกอินทรีย์ที่บินสูงเหนือภูเขาเหมือนอย่างเครื่องบิน นี่คือสิ่งที่เป็นหลักฐานที่ยิ่งใหญ่ของการทรงสร้างของพระเจ้า ทำให้หัวใจของเราเต็มไปด้วยความรักและยอมจำนนต่อผู้สร้างที่ยิ่งใหญ่ของเรา
เมื่อเรามีเวลาใคร่ครวญถึงความรักอันยิ่งใหญ่ที่พระเจ้าทรงมีต่อเรา สันติสุขและความยินดีก็จะเข้ามาในชีวิตของเรา แล้วเราก็จะมีความปรารถนาที่จะนมัสการพระองค์และระลึกถึงพระองค์ในการอธิษฐาน
พระเจ้าให้วันที่เราสามารถพักผ่อนและนมัสการพระองค์ เพราะพระองค์ทรงรักเรา ให้เราขอบพระคุณพระองค์สำหรับความรักนี้
คำถามจากพระคัมภีร์
1. พระเจ้าทำอะไรในวันพิเศษ?
2. พระเจ้าต้องการให้เราทำอะไรในวันพิเศษของพระองค์?
3. คุณจะนมัสการพระเจ้าได้อย่างไร?
